informatief boek te koop

De grafkrans als funerair erfgoed in Nederland
geschreven door Leo en Pieke van Doorn-Witteveen.
Op 14 september 2025 is dit unieke en informatieve boek
tijdens de feestelijke presentatie lovend ontvangen.
U kunt het boek bestellen door een mail te sturen naar stichtinggraftrommel@gmail.com
onder vermelding van uw volledige naam en adres.
Het aankoop bedrag is € 22,50 inclusief verzendkosten, NL84 RABO 0101 8144 96 t.n.v. Stichting Graftrommel. Na betaling sturen wij het boek zo snel mogelijk op.
Ook kunt u het boek natuurlijk bij ons in Veenhuizen verkrijgen op alle donderdagen vanaf 11.00 uur.

Recensie over het boek in Terebinth
In het tijdschrift Terebinth van de Stichting voor Funerair Erfgoed is een recensie geschreven door Korrie Korevaart over De grafkrans als funerair erfgoed in Nederland opgenomen:
BOEKEN
Jubileumboek over de grafkrans
Tien jaar hard werken. In het boek De grafkrans als funerair erfgoed in Nederland doen Leo en Pieke
van Doorn-Witteveen verslag van het werk dat hun Nederlandse Stichting tot behoud van de
Graftrommel van 2015 tot 2025 heeft gedaan: graftrommels in Nederland opsporen en in stand
houden. Een graftrommel is een metalen trommel, afgedekt met een glasplaat die meestal een
grafkrans bevat. Deze werd op een graf geplaatst. Tientallen zijn er door het echtpaar Van Doorn-
Witteveen en de vrijwilligers in en rond het Graftrommelatelier in Veenhuizen gerestaureerd. De
stichting heeft baanbrekend werk verricht, praktisch, en wat betreft het vestigen van aandacht op dit
fenomeen. Het atelier/museum van Leo en Pieke floreert: sinds 2015 trekt het veel bezoekers die
met hun vragen, waarnemingen én trommels de stichting vooruitgeholpen hebben en er zelf verrijkt
vandaan gekomen zijn.
Graftrommels zijn in meerdere opzichten kwetsbaar. Vaak worden ze na de restauratie in het
baarhuisje of de aula bewaard, zoals de enige overgebleven graftrommel in Oostvoorne,
gerestaureerd door het Graftrommelatelier, nu veilig opgehangen is in het baarhuisje op Maria Rust
in Rockanje.
De schrijvers leggen in het boek het accent op de grafkransen: welke soorten kwamen ze waar
tegen? Door wie waren ze gemaakt? Het boek voegt veel toe aan de kennis die we tot nu toe
hadden, zeker wat betreft kransen van natuurlijke materialen, majolicakransen, rouwlinten en
letterlinten in de trommels. De letters blijken niet altijd van aluminium te zijn, maar zijn van diverse
legeringen. Knap dat de stichting nog drie dozen met ongebruikte letters wist op te sporen. Speciale
aandacht in het boek krijgen de kinderkransen. Verder bestaan er niet alleen grote
grafkransenkasten, maar ook kleine, zoals die uit Oostvoorne, intussen gerestaureerd door Julius
Caesar, die ook de grafkrans van kaardenbollen uit Brielle restaureerde.
Overigens hadden we graag iets gelezen over de restauratieopvatting van het atelier: is die sinds
2015 hetzelfde gebleven? Er zijn aanhangers van een meer museale vorm van restaureren (zie
Terebinth 2018-4): hoe denkt het atelier daarover?
De grafkrans als funerair erfgoed in Nederland is een waardevol boek, omdat het gebaseerd is op
kennis uit de praktijk. Zulke boeken kunnen er niet genoeg zijn.
Korrie Korevaart
Leo en Pieke van Doorn-Witteveen/Nederlandse Stichting tot behoud van de Graftrommel, De
grafkrans als funerair erfgoed in Nederland.


website maken